ΔΑΜΙΑΝΙΔΗΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ

(1875 μ.Χ Τραπεζούντα – 1973 μ.Χ Λαμία)

(1875 μ.Χ Τραπεζούντα – 1973 μ.Χ Λαμία)

Ο Πολυχρόνης Δαμιανίδης γεννήθηκε στο Χότς της Τραπεζούντας το 1875. Ήταν γεωργός και κτηνοτρόφος και λέγεται πως διατηρούσε μύλο, εξασκώντας την Μικρασιατική Τραπεζούντιο θεραπεία (ΜΤς) όπως την είχε διδαχθεί από πρόγονο του πρακτικό Ιατρό της Εμπειρικής Κλινικής Ιατρικής.

Πριν την γενοκτονία υποψιασμένος τι πρόκειται να συμβεί φυγάδευσε την οικογένεια του και ρευστοποιώντας την περιουσία του πέρασε στο Νοβοροσίσκ της Ρωσίας. Από όπου διώχτηκαν σαν αντιφρονούντες του καθεστώτος της Ρωσίας και κατέφυγαν στην Ελλάδα το 1940. Στην Ελλάδα ασχολήθηκε και πάλι με την γεωργία (καλλιεργούσε για το σπίτι του αλλά και πουλούσε κάποια για το εισόδημα του), χωρίς όμως ποτέ να σταματήσει να εξασκεί την ΜΤς σε άτομα του περίγυρου του που τον είχαν ανάγκη.

Έμενε μόνος του, ενώ γύρω του ζούσαν τα παιδιά και τα εγγόνια του. Ξυπνούσε τις 4 το πρωί και το απόγευμα με την δύση του ήλιου έμπαινε σπίτι του. Ασχολούνταν όλη την μέρα με τα κηπευτικά του.

Ήταν βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος, τηρούσε όλες τις νηστείες καθώς και την Τετάρτη και την Παρασκευή που έτρωγε βρεγμένο παξιμάδι μόνο. Το ψωμί το έτρωγε πάντα ξερό (όχι της ημέρας αλλά της εβδομάδας) Έπιναν πολύ τσάι με διάφορα βότανα αυτός και η οικογένεια του. Ήταν δίκαιος και τίμιος άνθρωπος. Ήταν πολύ οικονόμος και φειδωλός σε όλα και κρατούσε πάντοτε το λόγο του.

Πίστευε στην αρνητική ενέργεια ή στο μάτι. Κουβαλούσε έναν πολιτισμό με στοιχεία που έκαναν εντύπωση και έρχονταν κάποιες φορές σε πλήρη αντίθεση με όσα ξέραμε για τους ανθρώπους της Ελληνικής μας υπαίθρου. Για παράδειγμα, σέβονταν και είχε την γυναίκα σε πολύ υψηλή θέση μέσα στην οικογένεια αρνούμενος την άσκηση κάθε μορφής βία (σωματική ή ψυχολογική) είτε προς την γυναίκα είτε προς τα παιδιά.

Παρά τις διώξεις που είχε υποστεί έδειχνε εμπιστοσύνη και αλτρουισμό. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός που ο παππούς και η οικογένεια του άνοιξαν τα σπίτια τους στους ανθρώπους των χωριών που κατέκαψαν οι Γερμανοί.

Ζητούσαν την βοήθεια του άνθρωποι με κάθε λογής σωματικά «προβλήματα» και εκείνος πρόσφερε αυτό που ήξερε χωρίς να έχει μεταδώσει ποτέ σε κανέναν το ιδιαίτερο του χάρισμα ή την γνώση του γύρω από την Τραπεζούντιο θεραπεία αφού δεν μιλούσε πολύ, και από ταπείνωση δεν ήθελε να προκαλεί το θαυμασμό ή κάποια υπερβολική αντίδραση, όχι μόνο στα αποτελέσματα της θεραπείας του αλλά για παράδειγμα και σε απλά πράγματα ( όπως το ότι δεν αποκάλυπτε τα χρόνια του αφού φαινόταν κατά πολύ νεώτερος από την ηλικία του ).

Ο Πολυχρόνης Δαμιανίδης φορούσε χειμώνα-καλοκαίρι παντελόνι μάλλινα ρούχα.Ότι έκανε σε θεραπευτικό επίπεδο το έκανε σε συγκεκριμένη ώρα της μέρας. Μαρτυρίες λένε (από δικούς του ανθρώπους) πως άνθρωποι με κάποια θέματα που ήρθαν και ζήτησαν την βοήθεια του εκείνος τους έκανε και έγιναν καλά, για παράδειγμα:

  • Κάποια γυναίκα με απόστημα εμφανές στο λαιμό ήρθε συγκεκριμένη ώρα και μέρα στο σπίτι του παππού και φεύγοντας το απόστημα δεν υπήρχε.
  • Το μωρό του γιού του είχε μελανιάσει στην κούνια του και βγάζοντας τους όλους έξω το συνέφερε.
  • Μια άλλη γυναίκα που οι γιατροί την είχαν ξεγράψει και ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση τη σήκωσε από το κρεβάτι και έζησε 30 χρόνια και πλέον.

 

Κανείς δεν ήξερε με σιγουριά τι θεραπεία ήταν αυτή που έκανε, την οποία πάντα την συνόδευε με προσευχές τις οποίες σιγομουρμούριζε.

Ο Πολυχρόνης Δαμιανίδης απεβίωσε τον Ιούλιο του 1973 στην Λαμία όπου ζούσε τα τελευταία τριάντα σχεδόν χρόνια, σε ηλικία 98 ετών.

 

Η παραπάνω μαρτυρία παρατίθεται από την κα Ντίνα Δαμιανίδου εγγονή του Πολυχρόνη Δαμιανίδη.