Η Άννα Φωτιάδου γεννήθηκε το 1902 στο Νέο-Χαραμπά, ένα ποντιακό χωριό της Γεωργίας. Οι γονείς της ήταν Τραπεζούντιοι και είχαν μετανάστευσαν στη Γεωργία το 1856 όπου εκεί παντρεύτηκαν, απέκτησαν τρεις κόρες με την τέταρτη να γεννιέται στην Τραπεζούντα μετά από χρόνια. Η Άννα Φωτιάδου γνώριζε πολύ καλά την ποντιακή γλώσσα και τη μιλούσε έως τα 94 της χρόνια που απεβίωσε. Υπήρξε μια γυναίκα έξυπνη με εξαιρετική μνήμη, διαυγής και με μεγάλη σωματική δύναμη. Βρισκόταν πάντα σε καλή φυσική κατάσταση, απέφευγε τα φάρμακα και πάντοτε φορούσε μαντίλα στο κεφάλι της και φρόντιζε να σκεπάσει την πλάτη της με μάλλινη μαντίλα. Λέγεται πως η πηγή των δια χειρών θεραπευτικών της γνώσεων ίσως ήταν η ίδια της η γιαγιά, αλλά πολύ πιθανό να μαθήτευσε και κοντά σε άλλους. Ακόμη, κατείχε το ρόλο της νοσηλεύτριας του χωριού σε νεαρή ηλικία, αφού με το ψηλάφισμά της ήταν σε θέση να διαγνώσει ασθένειες, αλλά στις περιπτώσεις που δεν μπορούσε να θεραπεύσει κάποιον τον παρέπεμπε στο νοσοκομείο της περιοχής. Σύμφωνα με μια διήγηση, είχε αναλάβει μια γυναίκα κατάκοιτη, ταλαιπωρημένη και με πόνους, όπου η Άννα Φωτιάδου με μαλάξεις, βεντούζες και δια χειρός τεχνικές έκανε την ασθενή της να αισθάνεται πολύ καλύτερα και να της λέει: «νιώθω πως…

(1920 μ.Χ Τραπεζούντα -2012 μ.Χ Θεσσαλονίκη)

( 1930 μ.Χ. – 2010 μ.X. Ιωάννινα )

(1924 μ.Χ Ρόδος – 1998 μ.Χ Αθήνα)

(1875 μ.Χ Τραπεζούντα – 1973 μ.Χ Λαμία)